Sorun yok, kontrol bende… (:

Latest

Yalan Söylüyorsun Prenses, Sen Bu Değilsin.

sihirli değnekKendini kandırma prenses, bu güzellik senin değil. Artık büyüdün ve yolların daha çok uzadı. Daha bir yalnızsın ve daha bir sessiz. Yalan söyleme kendine. Gülme öyle boş şeylere. Üzüldüğünü fark et. Ve üzdüğünü de. Buralar sana ve bana çok uzakta. Gerçeklerden korunup kaçmaya hiçbirimizin gücü yetmez artık. Dedim ya prenses, daha azsın artık.

Read the rest of this page »

Geder Ay Gız, Bu Gözellik Sene De Galmaz..

Söyle nedir; bu edalar
Bu işve, bu naz?
Geder ay gız bu gözellik
Sene de kalmaz..

Bekliyordu..

Yürüyordu. Üstünü başını özenle temizledi. Saatinden yarım saat önceden her türlü aksiliğe karşı mekanda olmak istedi. Oturmuş düşünüyordu. O gelmeden önce birkaç dal sigara yaksam mı, diye geçirdi. Yok ya, pis pis kokar şimdi, dedi sonra kendi kendine; o kadar da hazırlanmıştı sonuçta. Henüz yirmi beş (milyon) dakika vardı gelmesine.

Kafasını oturduğu yerden kaldırmıyordu. Yapraklar kurumaktan beter olmuşlardı. Kaldırımlar daha bir ıslaktı sanki. Güneş, daha bir bulutların ardında… Mavi daha bir koyu…
Read the rest of this page »

Ve Bahar Gelir Şehre..

sonbahar2

Bahar havası sarmıştı yaşantımızı. Edalı bir şekilde tüm benlikleri gizliyordu. Acınası zor insanların bu ahenkli rüzgara sarılması, onları bilakis üzüntülerden sakındırıyordu.

Artık değil sadece rüzgarlar, şehir bile bahar kokuyordu.

Read the rest of this page »

İtiraflarım..

“Neden bu kadar öfkelisiniz?”

Günlerdir kafamı kurcalıyordu bir takım şeyler. Birileri hakkımda bir şeyler söylüyor ve bu beni ciddi manada rahatsız ediyordu. Öfkelendiriyordu. Sanki onlar beni çok tanıyorlar, ben kendimi hiç tanımıyormuşum gibi geliyordu. Ama tanımıyorlardı işte. Ben o bahsettikleri çocuk, gördükleri tablodaki kişi değildim. Hem nerden bilecekler de beni öyle yorumlar yapacaklar ki? Bu güne kadar neyimi görmüşler de bu kadar acımasız konuşabiliyorlar? Hayatlarını önyargı üzerine kurulu olan bu insanlar, tek tük hareketlerle neyi anlatmaya çalışıyorlar? Read the rest of this page »

Hiç Yılmadan / Usanmadan

Ve bir şiir daha yazarım
Hiç yılmayan / usanmayan sensizliğe

Kaç aşk barındaracak beni böyle
Daha kaç kez susacak cümlelerim içime

Gelip karşına kapı gibi dikilsem de
Gözlerin yanlışlıkla değse gözlerime..

Bir garip his olur üstelik üstümüze
Daha barınmayı bilmezken bir yerlere
Habersiz sürükletir seslerim seni meskenlere
Ve öyle yalnızlaşır ki gözlerin gözlerime
Gömesim gelir
Akla gelen bütün sözleri de..

Ama ben Yine de
Yine de
Hiç yılmayan / usanmayan bu sensizliğe
Ayağa kalkıp
Ve dikip başımı öne
Belki gözümde yaşlarla
Belki yeni yakarışlarla
Bir şiir daha yazarım

Hiç yılmadan
Ve hiç usanmadan sensizliğe…